Oude druiven, nieuwe wijn
gebreken die gewoontes zijn:
klein geboren, groot gedroomd,
verleid door sprankelende hoop.

Uitgesteld en ingeperkt
een aanbevolen wonderwerk,
sycofant en schijnschavuit
deel de zege, steel de buit!

Schelmen in de dorpskant,
helden voor het hele land!
Masker voor de overval
pronkend in de inkomhal…

Want onbekend is onbemind,
wat geeft het als ik het verzin?
Ik maak mezelf een mythomaan
die alle vijgen laat vergaan…

Maar de hand in mijn haar houdt steeds minder vast,
en ik schrijf steeds minder van mij af…
Omdat ik liever zwelg in oude druiven,
dan me te wagen aan nieuwe wijn.

© 2026 Emil Krastev